Anladım sonu yok yalnızlığın 
Her gün çoğalacak 
Her zaman böyle miydi bilmiyorum 
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak 
Alışır her insan alışır zamanla 
Kırılıp incinmeye  
Çünkü olan yıkılıp yıkılıp 
Yeniden ayağa kalkmak 
Yalnızlığım yollarıma  
Pusu kurmuş beklemekte 
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette 
Bekliyorum bekliyorum 
Hadi gelin üstüme korkmuyorum 
Bulutlar yüklü  
Ha yağdı ha yağacak üstümüze hasret 
Yokluğunla ben başbaşayız nihayet 

Uzanıp Kanlıca'nın orta yerinde bi taşa
Gözümün yaşını yüzdürdüm Hisar"a doğru
Yapacak hiçbir şey yok gitmek istedi gitti
Hem anlıyorum hem çok acı tek taraflı bitti

Bi lodos lazım şimdi bana bi kürek bi kayık
Zulada birkaç şişe yakut yer gök kırmızı
Söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp
Düşer üstüme akşamdan kalma sabah yıldızı

Ah İstanbul İstanbul olalı
Hiç görmedi böyle keder
Geberiyorum aşkından
Kalmadı bende gururdan eser

Ne acı ne acı insan kendine ne kadar yenik
Bulunmadı ihanetin ilacı yürek koca bir karadelik
Yapacak hiçbir şey yok gönül bu sevdi
Yeni bir ten yeni bir heyecan bilirim üstelik

                    Sezen Aksu

acılarımı sana bıraktım küçük kız gidiyorum bu şehirden...

Kuğuların ölüm öncesi ezgileri şiirlerim,
Yalpalayan hayatimin kara çarşaflı
_________________________bekçi gizleri.

Ne zamandır ertelediğim her acı,
Çıt çıkarıyor artık, başlıyor yeni bir ezgi,
-bu şiir -
Sendelerken yaşamım ve bilinmez yönlerim,
Dost kalmak zorunda bana ve
_______________________sizlere!

Çünkü saldırgan olandan kopmuştur o,
uykusunu bölen derin arzudan.
Büyüsünü bir içtenlikten alırsa
Kendi saf şiddetini yaşar artık,
_______ -bu şiir -
Kuramadığım güzelliklerin sessiz görünümü,
ulaşılamayanın boyun eğen yansısı,
Sevda ile seslenir sizlere!

            Nilgün Marmara

son zamanlarda TV programlarında yayımlanan müzik yarışma proğramlarındaki yarışmacı ve jüri arasındaki ilişki yorumlanmaya değer doğrusu. yarışmalar izleyende ilk izlenim olarak sanki yarışan jüri izlenimi doğurmakta evvela. yarışmacıların her defasında sabır taşlarının sağlamlığı ölçülmekte ve jürinin sağlam duvarına toslamakta her defasında. bu durum aslında halktan eksi oy almasına rağmen... aslında jürinin böyle şeylere hiç ihtiyacının olmadığı, o zaten zirvede olduğu, sizi kıramayıp buraya geldiği de sık sık vurgulanmakta... oraya gelmekle yarışmacı zaten bu tür hitaplara açık olmalı ve bu piyasada yer arıyorsa bunun karşısında pişkin olmalı... ve duygusal jüri üyelerinin gözyaşları içinde şöhretin ateşten gömlek olduğu anlatılmakta. ama vazgeçilemez bundan bi girildimi bu yola... KPSS den alımlarda da mülakatın getirdiği durum bundan farklı değil. ayak üstü bir iki soruyla puanlanan aday şok puanlarla karşılaşmakta itirazlar da "başarısızdır" ibaresinin gölgesinde durmaktadır. son olarak Adalet Bakanlığının İKM (infaz koruma memuru) alımlarında ben bizzat yaşadım bunu. şu an itirazıma cevap bekliyorum.sorulaN soruya doğru cevap vermeme rağmen 40 puan almamın açıklamasını istemiştim. kendimi komisyonun karşısında ses yarışmacısı gibi hissetiğim için ilişkilendirdim konuyu. ilgili arkadaşlarla bu konuda bir gündem oluşturmak istedim. 

Ben melanet hırkasını
Kendim giydim eynime
Ar-ı namus şişesini
Taşa çaldım kime ne
Ah Haydar Haydar
Taşa çaldım kime ne

Gah çıkarım gökyüzüne
Seyrederim âlemi
Gah inerim yeryüzüne
Seyreder alem beni
Ah Haydar Haydar
Seyreder alem beni

Nesimi’ye sormuşlar ki
‘O yar ile hoş musun?’
Hoş olayım olmayayım
O yar benim kime ne
Ah Haydar Haydar
O yar benim kime ne
                   Nesimi

GİDEMEM

Bazen daha fazladır her şey
Bir eşikten atlar insan
Yüzüne bakmak istemez yaşamın
O kadar azalmıştır anlam

O zaman hemen git radyoyu aç bir şarkı tut
Ya da bir kitap oku mutlaka iyi geliyor
Ya da balkona çık bağır bağırabildiğin kadar
Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor

Ama fazla da üzülme hayat bitiyor bir gün
Ayrılıktan kaçılmıyor
Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür
Ömür imtihanla geçiyor

Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem
Unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir
Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir (2x)

Bir şiirden bir sözden
Bir melodiden bir filmden
Geçirip güzelleştirmeden can dayanmıyor
Yıldızların o ışıklı fırçası azıcık değmeden
Bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor

Ama fazla da üzülme hayat bitiyor bir gün
Ayrılıktan kaçılmıyor
Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür
Ömür imtihanla geçiyor

Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem
Unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir
Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir

              Söz-müzik : Sezen Aksu

     Dibace: sevgili blogcular bu sözlerle geri dönmeyecektim ama Sezen Aksu ya hayranlığımı bir kez daha dile getirmekten kendimi alamadım. Haksız mıyım.şarkıları acıdan geçirerek süzen kaç güftekar ve bestekar var. çok az.Sezen Aksu olmasaydı müzik benim ruhuma bu kadar inceden tesir eder miydi bilmiyorum ve bu duygularımı paylaşıma açıyorum. bu günlerde bu şarkıyı dinliyorum. beni bir yerlere yamıyor bu kelimeler. net bir durum değil henüz. netleştiği zaman bizlerle paylaşacağım. sevgiyle... 

ben uzun zamandır yokum arkadaşlar biliyorsunuz. yazamıyorum bu aralar yazmak içinde gereksiz cümleler kurmak istemiyorm sebep bu. biliyorum çok ihmal etim sizleri ve sayfamı, biliyorum biraz özleyelim deilmi ? bi aralar havada aşk kokusu geldi gibi oldu sonra anladım ki arkadaş bezelyeleri unutmuş ocaktab bir gün yanacak bu biliyorum. bişey deil binayı da yakacak. bi ara da gaz kaçıran bi ocak kullanıyordu bu Gilane... zehirlenmedi ya bişey olmaz ona. Gilane sıradışı arkadaşlar... ondan söz ettim burda.. yakında gelcem bende...

SÛKUTUNM İHTİŞAMIMDIR

Bir okyanus derinliği yüreğim,

Irmaklar bende çoğalır,

Su bende erer visale.

Ah yitik lale…

İçimde birikir yorgun tortular,

Korkular bende kalır;

Benden doğar kardelen, bulutlar bana ağlar,

Çığ bana düşer, bana yaslanır dağlar.

Gördüm kendi uçurumumu!

Yeryüzü şahit;

Bir çığlık gibi salarım kendimi yalnızlığa

Ve kendimde yankılanırım.

Sûkutum bundandır.

Sûkutum ummandır.

Bir okyanus serinliği yüreğim,

Yarın bende azalır.

Ah bende ölür lale…

Gözlerim deniz ağlar, çağlar bana devrilir

Gözler bana çevrilir

Ve bir gün kayıt düşülür zamana:

Sığamadı mekâna

Muhteşem yaşadı ve gitti

Bir semender gibi

Bir ömrü heder gibi.

         İsa YAR

BİZLER SUSUYORUDUK

bilmek acı çekmektir ve bildik

karanlıktan çıkıp gelen her haber

gereken acıyı verdi bize

gerçeklere dönüştü bu dedikodu

karanlık kapıyı tuttu aydınlık

değişime uğradı acılar

gerçek bu ölümle yaşam oldu

ağırdı sessizliğin çuvalı

           Pablo Neruda